रंग, वर्ण, वर्ग र चेतना
तिम्रो र हाम्रो उस्ता उस्तै छ मोडा;
काटिकुटी हाम्रो उस्तै छ मुहार ।
नाकको डाँडी पनि मिल्ने,
कानको लोती पनि मिल्ने,
आँखाको आकार पनि मिल्ने,
मुख र जिब्रो सम्म पनि मिल्ने,
छालाको रंग पनि उस्ता उस्तै,
साँच्चै ! झट्ट हेर्दा उस्ता उस्तै हुन्छ भान।
भौतिक रूपमा तिमी र हामी एकै समान ।
तिम्रो र हाम्रो उस्ता उस्तै छ मोडा ।
काटिकुटी उस्ता उस्तै छ मुहार ।
उस्ता उस्तै देखिँदा पनि, किन हाम्रो भाव बेग्लाबेग्लै !
नाकको डाँडी उस्तै छ तर इज्जत किन बेग्लाबेग्लै !
कानको लोती उस्तै छ तर कुण्डल किन बेग्लाबेग्लै !
आँखाको आकार उस्तै तर नजरमा तेज किन बेग्लाबेग्लै !
स्वादे जिब्रो एकै तर आहारामा व्यञ्जन किन बेग्लै !
छालाको रंग उस्तै तर रूपमा चमक किन बेग्लाबेग्लै !
भौतिक रूप उस्तै तर भौतिकमाथिको पहुँच किन बेग्लाबेग्लै !
साँच्चै ! झट्ट हेर्दा उस्ता उस्तै हुन्छ भान !
तर पनि हामी बिच कति धेरै वर्गीय असमान !
वर्गको कुनै रंग हुदैन तर एकै रंगमा वर्ग छ ।
वर्गको कुनै वर्ण हुदैन तर एकै वर्णमा वर्ग छ ।
जहाँ वर्ग छ त्यहाँ भूत-भविष्यमा वर्गीय संघर्ष छ ।
जहाँ वर्गीय संघर्ष छ त्यहाँ भ्रम र वास्तविक चेतना छ ।
जहाँ भ्रमको चेतना छ त्यहाँ रंग,वर्ण र वर्गको सैतानी छ ।
जहाँ वास्तविक चेतना छ त्यहाँ न रंग-वर्ण छ न त वर्ग छ;
त्यहाँ मानव छ, जहाँ समाजवाद, साम्यवाद र मानवतावाद छ ।
जहाँ मानव छ, त्यहाँ समाजवाद, साम्यवाद र मानवतावाद छ ।।
फेरि पनि जसले जेसुकै भनुन् !
तिम्रो र हाम्रो उस्ता उस्तै मोडा;
काटिकुटी हाम्रो उस्तै छ मुहार ।
एकै जात, एकै रंग साथै एकै वर्ण भार;
अनि मन्दिर-मस्जिद-चर्चको एकै दुवार ।
रातभरि रामायण पढ्यो, साँचै सीता कसकी जोई !
आफ्नै रंग, वर्णमा वर्गीय असमानता खोजेको खै !
मिति: २०७९ असार २१ गते सोमबार
No comments:
Post a Comment