विविधताले मनाउदै आएका वा मनाउने गरेका पवित्र चाड पर्वको नाममा विभिन्न पक्षबाट हुने गरेका भड्किलो क्रियाकलाप के के हुन साथै कस्ता कस्ता अन्धविश्वासी अभ्यासलाई भड्किलो मान्न सकिन्छ ! समाजलाई वैज्ञानिक, व्यवहारिक साथै आध्यात्मिक बनाउने जिम्मा कसको !
विभिन्न संस्कार, संस्कृति, मूल्य, मान्यताका नाममा जब सम्म हामीले अन्धविश्वास लाई निजी, पारिवारिक तथा सामाजिक जीवन र अभ्यास बाट परास्त गर्न सक्दैनौं तब सम्म हाम्रो सुख र खुशीको सम्बोधन गर्न सक्ने विकास र रूपान्तरणको बाधक हामी नै हौं भन्ने कहिले बुझ्ने ! म स्पष्ट छु, यो देशको विकास र समृद्धिको बाधक र साधक मै हुँ भनेर । किनकि यो देश र समाज हाम्रो हो, सपार्ने र बिगार्ने पनि हामी नैं हौं भनेर । राष्ट्र सम्पन्न र शक्तिशाली पनि हामीले बनाउने हो र समाजलाई व्यावहारिक र वैज्ञानिक पनि हामीले नै बनाउने हो नकि अन्यले ।
यो राज्य र समाज अरूले गर्दा यस्तो भयो, त्यसले गर्दा यस्तो हुनेछ भनेर मान्ने दृष्टिकोण बौद्धिक दृष्टिकोण नहुन पनि सक्छ । यदि यसो हो भने चेतनाको स्तरमा गुणस्तरको मात्रा बढाउन तर्फ उन्मुख हुनु पर्दछ, त्यही उत्सुकताको स्वभाव मानव हुनुको प्रमाण हो, जसले मानवतामा हुने सम्भावनाको संकेत गर्दछ । मानव चेतनाको सम्भावना कति छ भनेर यकिन गर्न नसकेपनि मानव मात्रमा अदभूत सम्भावना रहेको हुन्छ भन्ने प्रमाणीत छ । मानवको हरेक अभ्यास र प्रयोग चेतनाकालागि हुनुपर्दछ भने हरेक क्रियाकलाप र अभिव्यक्ति चेतनाबाट हुनु पर्दछ । मानव चेतनाले नै मानव, राष्ट्र, समाज र विश्वसमाजलाई वैज्ञानिक, व्यवहारिक र आध्यात्मिक बनाउन सक्नेछ ।
No comments:
Post a Comment