पृथ्वीनारायण शाह देखि महेन्द्र, वीरेन्द्र, ज्ञानेन्द्र, खड्गप्रशाद हुदै प्रचण्ड, बाबुराम र रेशम चौधरी सम्म आईपुग्दा सबैलाई हत्याको अभियोग र दोष लगाएको पाईन्छ। सोधौं, खोजौं त्यसमा कसको कस्को हत्या भएको थियो, तर पनि राष्ट्रिय एकताका लागि मौन र स्तब्ध छन् ति परिवार र समुदाय आज पनि। के यसको अर्थ ति परिवारको चित्त दुखेको हैन मान्न सकिन्न। मानव हत्या जुनसुकै उदेश्यलेे गरून त्यो हत्या नै हो र ति अपराधी र हत्यारा हुन्। अबका दिनहरूमा कसैको ज्यान नजाअोस र कोही ज्यानमुद्दामा अपराधी नहुन्। 

अपराध अपराध हो त्यो अहिंसामा विश्वास गर्ने विचार हो, यसको कोही नाता सम्बन्ध हुन्न। चाहे त्यो हिजो होस्, अाज होस् वा भोलि त्यो अक्षम अपराध हो। सम्मानित न्यायलयको न्यायको निर्णय सबैलाई समान हुनु पदर्छ। गाढेको मुर्दा खन्नु हुन्न र त्यो खन्ने वातावरण बनाउनु पनि हुदैन सभ्य नागरिक र पवित्र न्यायलयले। सकिन्छ भने शान्ति, प्रेम र सद्भावका लागि प्रयास गरौं। हामी एक हौं यो देश साझा हो भनेर अगाडि बढ्ने ठानौं।