कात्रोको न गोजी न डिजाइन,
दर्जीको काम हुन्न।
मपाई भुवन, अात्म न शरीर,
मुर्दाको नाम हुन्न।।
न पाजी न काजी, हेर्दैन खाल
न बूढो न तन्नेरी, अाउछ काल
न रंग न गोजी, कात्रो हो काम
अार्यघाटमा पुग्दा मुर्दा हो नाम
शंखको ध्वनि ,न सुर न ताल
भुटेको धान-पैसा, बाटोमा फाल
मेरो सुःख-सम्पत्ति मेरै हो ताज
मरे पछि मलामी, डुमको राज
नौ दिनमा नौलो बीस मै बिरानो
अाफ्नैले बीर्से कता चिहान हो!
No comments:
Post a Comment