सिंहदरबारको ह्वाइटहाउस, प्रभूको मन्दिर र मतदान
नेपाली काङ्ग्रेस तर्फका उपनिर्वाचनका उमेदवार श्री जितनारायण श्रेष्ठ र श्री गोविन्द भट्टराईहरूलाई प्रश्न गर्नुहोस् ।
१. पितृसत्तात्मक समाजले हजारौं हजार वर्ष देखि दास बनाएर राखेको लैङ्गिक विभेदमा पारिएका महिला र अर्धनारीको न्यायका लागि मुक्तिका मुद्दाहरू के छ भनेर ।
२. हिन्दु धर्म वर्णाश्रम र त्यसैको आधारमा घोषित अघोषित जात व्यवस्था निर्माण गरेर हजारौं हजार वर्षदेखि दलनमा पारिएको कथित शुद्र माथि भएको विभेद र दुर्ववहारमा न्याय लागि क्षतिपूर्तिमा समानताको मुद्दा के छ भनेर ।
३. कुनै निश्चित भूगोल, भाषा, धर्म, रंगका भएकै आधारमा आज सम्म राज्यसत्ता भन्दा पर राखिएको, सिमान्तकृत बनाईएकाहरूको न्यायकालागि समावेशीकरणको मुद्दा के छ भनेर ।
४. कुनै निश्चित पेशा, व्यवसाय भएकै आधारमा सामाजिक सुरक्षा र न्याय बाट बञ्चित गराईएको किसान-मजदुरको न्यायकालागि सुरक्षाको मुद्दा के छ भनेर ।
५. आर्थिक आधारमा विपन्न, भौतिकताको पहुँचमा गरिब माथि वर्षौंदेखि हुँदै आएको शोषण र दमन विरूद्धको न्यायकालागि दिगो सुरक्षाको एजेण्डाहरू के छ भनेर ।
६. हरेक बालबालिका तथा विद्यार्थीकालागि निशुल्क र गुणस्तर शिक्षा साथै जेष्ठ नागरिकको स्वास्थ उपचार लगायत सामाजिक सुरक्षाको निश्चितताको मुद्दा के छ भनेर ।
७. अशक्त, कुपोषण तथा शारीरिक अपांगता भएका नागरिकका लागि विशेष व्यवस्था र सुविधाको सुरक्षित कार्यक्रम के कस्तो छ भनेर ।
८. भौतिक पूर्वाधार, यातायात तथा विकास निर्माणमा मानव समाज मैत्री बनाउने वैज्ञानिक र व्यवहारिक योजना कस्तो छ भनेर ।
९. हामी नागरिकले तिमीलाई र तिम्रो राजनीतिक संगठनलाई किन र के भनेर मतदान गर्ने, तिम्रो अनुहार, जात-थर र पार्टी हेरेर नै भोट दिनु पर्ने कहिले सम्म हो भनेर सोधौं ।
त्यसरी नै विविध कारणले अन्यायमा परेको वा पारिएको विषय र मुद्दामा न्यायको मुद्दाहरू के के छ भनेर सोध्नु होस् अनि लिखित गराउनसहोस् तत्पश्चात निर्वाचनमा आफ्नो मतदान दिएर सुरक्षीत हुनुहोस् ।
यो एक दिनको निर्वाचनमा छिनभरको मतदानले हामी र हाम्रो भविष्य कस्तो निर्माण गर्ने हो भन्ने तय गर्ने महत्वपूर्ण समय हो । त्यसैले त्यस्ता सामाजिक अन्याय, अत्याचार, विभेद, शोषण, दमन, बहिस्करण, सिमान्तिकरण उन्मुलन गर्न प्रयास गरिरहेको १४/१५ अौं सताब्दिको आदिम प्रजातान्त्रिक निर्वाचन प्रणालीमा सहभागी बनौं । नो भोट, भोट फिर्ता माग्ने जस्ता विषय भए कस्तो राम्रो हुन्थ्यो, बाध्यता छ, विकल्प छैन त के गर्ने !
के गर्ने त यस्तै कथित परंपरागत आदिम निर्वाचन प्रणालीलाई आजको २१आैं शताब्दीमा पनि प्रजातान्त्रिक प्रक्रिया मान्नु पर्ने हाम्रो बाध्यता एकातर्फ लज्जास्पद रहेको छ । तर पनि मतदान गरौं र आफ्ना एजेन्डालाई विजयी बनाआैं । हचुवामा, भावनामा, लयलयमा बहकिएर भन्दा पनि वास्तविकताको अध्ययन गरि अमूल्य मतदानको सदुपयोग गर्नेमा निश्चित बनौं ।
असमानता, अभाव र गरिबीका कारण देवता वा राज्यको नियतले हो भन्ने लाग्न सक्छ । त्यही समाजिक सुरक्षा र न्याय भन्ने विषय राज्य र राजनीति संग जोडिएको हुन्छ भनेर लाग्नेले त्यही उमद्वारहरूलाई सोध्नु होला । र देवतावादमा विश्वास राख्नेहरूले त्यही मन्दिरमा रहेका देवता वा देवताको सचिवालयको स्वकीय सचिव लाई सोध्नु होला ।
सामाजिक अन्याय, सामाजिक अससुरक्षा साथै निजी अभाव र गरिबी निवारण वा समाधान मन्दिर, मस्जिद, चर्च र गुम्बामा नभई सिंहदरबार र ह्वाईट हाउसमा हुन्छ । भौतिक सत्यले यसै भनेर मान्दछ । आईडिया अफ गडले यस्ता सामाजिक असुरक्षा, सामाजिक अन्याय, अभाव र गरिबी जस्ता समस्यालाई अझ बढी कसरी सहन सकिन्छ भन्ने बनाउदछ । वर्तमानको हाम्रो अवस्था विद्रोहको हो नकि सहनसिलताको ।
न्याय माग्न मन्दिर जाने चेतनाले मतदान नेताको हितका लागि गर्न सक्छ । जबकि निर्वाचनमा गरिने मतदान स्वयंको मुक्ति, स्वतन्त्रता, स्वायत्तता, सामाजिक न्याय र सुरक्षाको लागि हो । त्यसैले कहिले सम्म प्रभूको मन्दिर जाने र कहिले देखि सिंहदरबारको ह्वाइटहाउस जाने हामी स्वयंले निर्णय गर्न सक्नु पर्दछ । आईडिया अफ डिमोक्रेसीका नाममा कहिले सम्म ठग्ने र ठगिने विषयमा केन्द्रित हुन जरुरी छ ।
