हामी नेपाली समाजले पथर, माटो वा धातुले निर्मित त्यो निर्जीव मुर्तिमा देवता देख्छौं भने एक पटक ति जीवित र उच्च चेतनशील प्राणी मानवलाई देवता न सही मानवको रूपमा हेर्न र स्विकार्न सके जीवन जिउन सहज हुन सक्छ होला कतै।

केही विशेष समय र परिस्थिति अनुकुल नरहदा साहसमा नियमितता नभएको बेला साहस प्रदान गर्नुहुने आदरणीय मातापिता, परिवार र प्रियजन एवं प्रिय मित्र पात्रमा सदैब आभार व्यक्त गर्दै हजुरहरूले हामी प्रति भएको त्यो मानवीय व्यवहार लाई पाठ सिकाइका रूपमा अंगिकार गर्दै मन, वचन र कर्मले त्यस्तै अभ्यासमा लाग्ने प्रयास रहनेछ।