कर्म गर्ने कर्तव्य गरौ्, फल पर्तिको अधिकार खोजौं।
जब सम्म वर्ग, वर्ण, लिङ्ग, रंगभेद र जातजातीको अाधारमा सामाजिक स्तर मापन निर्धारण रहिरहन्छ तब सम्म यस्ता युवाहरूलाई सिपमुलक कार्यक्रममा अाकर्षण गर्न सकिन्न।
त्यो एऊटा समय वा सत्य युग (अादिम साम्यवादी समाज) थियो जहाँ कर्म गर्नु फलको अाशा नगर्नु भन्थे तर समाज कलियुग (पुँजीवादी समाज)मा प्रवेश गरिसक्दा पनि त्यही सिद्धान्त मान्नु वा मान्न बाध्य बनाउनु अन्याय वा अत्यधिक शोषण हुन्छ। यो वैश्य युगमा सीप, परिश्रम र सत्य कर्मको सम्मान पनि हुनु पर्दछ र त्यस बापतको प्रतिफलको सुनिश्चितताको अधिकार पनि हुनु पर्दछ। तब मात्र यो समाजमा अन्याय र शोषणको पक्षधर सामन्तवादको अवशेष समाप्त हुनेछ।
एक मानिसले अर्को समान अधिकार भएको मानिसलाई अन्याय र शोषण भएको थाहा हुदैन भने त्यहाँ मानवताको बास नभएको समाज हो भन्नेमा दुईमत हुन्न। जातजाति र वर्ण व्यवस्था अभिशाप नभई वरदान सावित गराउने जिम्मेवारी हाम्रो काँधमा छ। यति मात्र नभई सिङ्गो मानव सभ्यताको अस्तित्व हाम्रो काँधमा छ। मानवता मन्दा ठूलो र पवित्र वाद अरू कुनै हैन।

No comments:
Post a Comment