दक्षिण एसियाली समाजमा बाहुनवादको दादागिरी

 

दक्षिण एसियाली समाजका देश एवं राज्यहरू जस्तै भारत र नेपालमा राजनीतिक गर्ने राजनीतिक संगठन वा त्यस संगठनका कार्यकर्ताले समाजका आर्थिक , साँस्कृतिक , राजनैतिक र दार्शनिक पक्षहरूमा साथै राज्यसत्ताको व्यवस्थापिका , कार्यपालिका र न्यायपालिकामा जसले बाहुनवादको दादागिरी देख्न सक्दैन वा देखाउन सक्दैन त्यो राजनीतिक संगठन वा कार्यकर्ता नभई बाहुनवाद पुनःस्थापना गराउनेहरूको स्वर्थ समूह हो भन्ने प्रमाणित हुन्छ । 

नेपाली समाज तथा राज्यको प्रशासनिक केन्द्रले न्याय तथा सुरक्षा वितरण सम्बन्धमा कस्तो नीति नियम निर्माण गरिरहेको छ , कस्तो कार्यान्वयन गरिरहेको छ साथै त्यसको व्याख्या कसरी गरिरहेको छ ले निर्धारण गर्दछ त्यो समाज तथा राज्यमा बाहुनवादको दादागिरीको अभ्यास भएको छ छैन भनेर । दक्षिण एसियाली समाजमा आर्थिक बाहुनवाद , राजनैतिक बाहुनवाद , साँस्कृतिक बाहुनवाद र दार्शनिक बाहुनवाद जसरी देखिन्छ त्यसै गरेर राज्य सत्तामा बाहुनवादी व्यवस्थापिका , बाहुनवादी कार्यपालिका र बाहुनवादी न्यायपालिका छ/छैन भनेर कुनै तथ्यका साथ प्रमाणित गरिरहनु पर्ने विषय हैन । 

समाज तथा राज्य सत्तामा बाहुनवाद (नश्लवाद र जातिवाद) छ/छैन भनेर त्यस निकाय , अंग वा संस्थामा समानुपातिक समावेशीकरण छ/छैन साथै के कस्ता कानुन निर्माण गरेकाछन् ले निर्धारण गर्दछ । त्यसै गरेर असमानुपातिक समावेशीकरणको अभ्यास गरिरहेको राज्यसत्ताले सामाजिक न्याय र सुरक्षाको डेलिभरी सन्दर्भमा कति गुणस्तर डेलिभरी र परिणाम देखिएको छ ले निर्धनरण गर्दछ समाज तथा राज्यमा बाहुनवाद छ/छैन भनेर । आम नागरिकको दैनिक जीवन तथा जीवनस्तरमा गुणस्तर वा जो परिस्थिति बाट गुज्रिएको छ त्यसैको परिणाम हैन भनेर प्रमाणित हुदैन ।

राजनीतिको मुख्य ध्येय भनेको समाजमा भईरहेको अन्याय , असमानताको अभ्यास जो भईरहेको छ त्यसको मूल कारक पत्ता लगाई त्यसको विनिर्माण , विघटन गरि न्यायिक तथा गुणस्तर समाज पुनःनिर्माण गर्ने हो । दक्षिण एसियाली समाजको गुणस्तर विकासको मुख्य बाधक मध्ये बाहुनवाद हो भनेर देख्न नसक्ने र बाहुनवादको हर्कत तथा हत्कण्डाका विषयको उठान गर्न नसक्नु भनेको त्यस्ता राजनीतिक संगठन बाहुनवादको असामाजिक र अन्यायिक दादागिरी पुनःस्थापना गराउने स्वार्थ समूह हैन भन्न सकिन्न ।