आर्यमौन विपस्यी र उसको भुक्ने कुकुर

 

'अन्धविश्वास' पितृसत्ताले पालेको पोसेको पालतु कुत्ता हो जसले आगनमा सम्म आउन दिदैन घर भित्र पस्ने बिचार त्यो विभेदित मस्तिष्कले कहाँ सोच्न र कल्पना गर्न सक्छ । आन्तरिक वा वाह्य शान्तिकालागि गरिने 'आर्यमौन'को सिद्धान्तलाई आफुकेन्द्रित निजी हितकालागि सामाजिक अपराध गर्ने साधन बनाईनु हुदैन ।

धर्म, संस्कृति, मूल्य, मान्यता लगायतको पालनाको अभिनय गर्ने ती कर्तालाई अन्धविश्वास अन्धविश्वास नलाग्न सक्छ किनकी त्यो चेतनाको तहमा तिनलाई पुग्न अवसर र सद्भाव दिइएको छैन । हजारौं हजार वर्ष भईसक्यो परिणाम नास्ती तर पनि त्यो वास्तवमा अन्धविश्वास नै हो भन्ने चेत छैन । पितृसत्तात्मक समाजकको सत्ताकेन्द्रको खेलले लक्ष्यित समुहलाई सधै बन्दी बनाउने चाल र जाल हो धर्म, संस्कृति नामको विभेदीत मान्यताहरू । 

आफु आर्यमौनको पालनामा बस्ने विपस्यी तर सबै संचार तथा आदेश त्यही अन्धविश्वास रूपि कुकुर मार्फत लगाउने गराउने । धर्म, संस्कृतिका नाममा अभ्यासमा ल्याईएको अन्धविश्वास लाई पितृसत्ताको रखवाला गर्ने कुकुर (साधन)को रूपमा प्रयोग गरिरहेको हो होईन कहिले छुट्याउने !  बाहिर कुकुर लगाईदिएर आफू भित्र बसेर मनपरि गर्दै मुखमा रामराम बगलिमा छुरा प्रवृत्तिले के समाजमा यसरी विकास र समृद्धि सम्भव छ त ! निजी हितकालागि अभ्यासमा ल्याईएको आर्यमौनले सामाजिक न्याय दिन सक्छ र !

पुस ३०, २०७८कान्तिपुर संवाददाता

ललितपुर — भूमि व्यवस्था, सहकारी तथा गरिबी निवारण मन्त्री शशि श्रेष्ठले महिला मन्त्रीका पतिलाई ‘मन्त्रो’ भनिनुपर्ने तर्क गरेकी छन् । साझा प्रकाशनको २५औं वार्षिक साधारणसभामा ‘व्यत्पत्तिमूलक संस्कृत–नेपाली शब्दकोश’ सार्वजनिक गर्दै उक्त विचार व्यक्त गरेकी हुन् ।