समाज निर्माण

 नैतिकता, सीप र शिक्षालाई समाजको प्रधान संस्कारको रूपमा संरचनात्मक विकास गर्न सके भ्रष्टाचार शून्य समाज निर्माण गर्न सकिन्छ। 

राजनीति गर्ने अगुवा कार्यकर्ताले विकास र समृद्धि प्राप्तिको सपना देखाउने र वाचा गर्ने भन्दा वर्तमान कृतिम सामाजिक विपत्ति र बेथिति लाई शून्य बनाउने अभ्यासमा लाग्न सक्नु पर्दछ। जनतालाई मूर्ख कहिले सम्म बनाई रहने र जनता अाखिर कहिले सम्म मूर्ख भईरहने!

समृद्धि लक्ष्य हो त्यही प्राप्तिको जटिल प्रक्रिया नै विकास हो, जसको अाफ्नो छुट्टै गति हुन्छ। उक्त प्रक्रियाको बाधक अार्थिक, नीतिगत, सामाजिक, राजनैतिक र सांस्कृतिक भ्रष्टाचार, नातवाद, कृपावाद नै हो। हरेक समाजमा यसको अन्त्य नभएसम्म अरू बात र बाचाहरू भोटमाग्ने जाल मात्र हो। को कति पानी माथिको अोबानो छ एक एक टिप्पोट रहेको हुन्छ जनता संग तर नातावाद कृपावाद त्यो अख्तियार दुरूपयो गर्ने संग मात्र नभई जनतामा पनि व्यप्त देखिन्छ।

यस्ता विभिन्न प्रकारका अार्थिक, सामाजिक, राजनैतिक, सांस्कृतिक विकृति विसंगति लाई संरचनात्मक निस्तेज बनाउने र सभ्य समाज निर्माण गर्ने वा विकास र समृद्धि प्राप्तिको पहिलो र अन्तिम शस्त्र अस्त्र नै नैतिकता, गुणस्तर सीप र न्यायीक शिक्षा नै हो।