धर्म अफिम भए राजनीति ब्राउन सुगर

 धर्म अफिम भए राजनीति ब्राउन सुगर

धर्मका नाममा धर्मगुरूहरूले भने झै अन्धश्रद्धाका साथ पछाडि लाग्ने भक्तजनहरू र राजनीतिका नाममा नेताहरूलाई देवत्वकरण गर्ने म जस्ता दास चेतना बाहक पात्र एकै हुन् । विकास र समृद्धि लक्ष्य प्राप्तिमा वैज्ञानिक समाज निर्माणका बाधक हुन् । धर्म मात्र अन्धश्रद्धामा राख्ने अफिम हैन राजनीतिलाई पनि अफिमको चार्ज लगाउन सकिन्छ । राजनीति पनि वैज्ञानिक अफिम हो यसले मानवलाई अचेतनामा नै राख्न खोज्दछ । राजनीतिका नाममा विश्व समाजमा भईरहेको अभ्यासको प्रवृत्ति समान रहेको पाउन सकिन्छ । 

नेपाल देखि अमेरिका सम्म धर्मलाई दोष देखाएर राजनीतिले आफुबाट ध्यान भड्काउन धर्मले शोषण गरेको होस नपाउने अफिमको चार्ज लगाए झै, उदार लोकतन्त्र, कल्याणकारी राज्य, न्यायिक समाजवाद, समतामुलक साम्यवादको वैज्ञानिक अवधारणा प्रस्तुत गरेर जन्मसिद्ध गुणस्तर अधिकार हनन् गर्ने ब्राउन सुगर बन्दैछ राजनीति । कार्ल मार्क्सले धर्मलाई अफिम हो भनेका छन् भने हामी सार्वभौमसत्तासम्पन्न नागरिक हाम्रो अवस्थालाई अध्ययन गर्दै गर्दा राजनीतिलाई पनि ब्राउन सुगर मान्न सकिन्छ ।

तस्वीरमा: यो शरीर हैन चेतना हो जो हिडेको देखिदैछ

(ऐतिहासिक द्वन्द्वात्मकको चिन्तन गर्दै, भौतिकवादको मोजा जुत्ता लगाएर  उदार प्रजातान्त्रको लठ्ठी टेक्दै, बन्दोबस्तीका सामान सहित वर्ग बिहिन समाजवादको झोला बोकेर राज्य बिहिन साम्यवादको त्यो समतामुलक गाँउमा हिडेको जहाँ कसैको राज्य चल्दैन । जहाँ उच्च र गुणस्तर चेतना भएका मानवतावादी मानवहरूको बसोबास हुन्छ । यो गाउँ करोडौं करोड मिलको दूरीमा रहेको छ जहाँ पुग्न हजारौं हजार भुवन(भौतिक शरीर र चेतना)हरूले रिले यात्रा गर्ने छन् । हजारौं वर्ष पहिले र हजारौं हजार वर्ष पछिको सचेतनाको रिले यात्रा हो । जहाँ मानिस हैन मानवतावादले सुसज्जित सचेतना पुग्ने छ । त्यही मानवतावादी गुणस्तर सचेतनाको बसोबास गर्ने पृथ्वीको नाम हो समतामूलक समाज ।)