अहिले सम्म देखिएको वास्तविक कुरा; कुनै व्यक्तिको  चेन अफ कमाण्डमा दासरूपि "हो" र "हजुर" मात्र भन्न र कोरम पुर्‍याउन केन्द्रीय सदस्य बन्नु भन्दा घरमा बाबु आमाको गोडामा तेल लगाईदिने साथै खुट्टा धोएर बस्ने छोरा वा छोरीलाई काबिल सन्तान मान्न सकिन्छ। 

आजको दिन देखि यस्ता परंरागत दास मनोविज्ञान भन्दा माथि उठेर कुनै व्यक्तिलाई देवत्वकरण गर्नकालागि नभई सिद्धान्तलाई आदर्श र हतियार बनाई सिङ्गो समाजको विकास, शान्ति र समृद्धि साथै  राष्ट्रहितका लागि कोही कुनै दलको केन्द्रीय सदस्य बनेका/बनेकी हुन् भने ति एक बाबुआमाको खुट्टा धोएर बस्ने छोरा/छोरी भन्दा करोडौं बाबुआमाको सेवा गरे बराबरको धार्मिक र कल्याणकारी व्यक्तिको वा नागरिकको रूपमा लिन सकिन्छ।  

को को कुन दलमा केन्द्रीय सदस्य बन्यो/बनिन भन्नु भन्दा ति नागरिक किन र कुन प्रयोजनका लागि केन्द्रीय सदस्य बनेको र बनाईएको हो भन्ने कुरा महत्वपूर्ण विषय हो। यो घनात्मक केन्द्रीय सदसस्य समाजको संस्कार र संस्कृतिमा ऋणात्मक प्रभाव पार्दैछ भने बेकार हुन सक्छ। स ाझा हितको ध्येयमा रहेस्, शुभकामना डियर कमरेडस्!