वास्तवमै नेपालको राजनीति असामाजिक बन्दैै गईरहेको छ दिनदिनै। यसले समाजको संरचनामा भएको आर्थिक, सामाजिक, साँस्कृतिक र राजनीति सम्बन्ध, अन्तरक्रिया, र निरंतरताको व्यवहार र प्रयोगको अध्ययन गर्न सकेको देखिदैन। राजनीतिले आर्थिक, सामाजिक र राजनीति विषय उठान भन्दा झण्डा उठानलाई मात्र राजनीति ठान्नुले नेपाली समाजको विकास र समृद्धिको लक्ष्य प्राप्तिको बाटो बिराएको स्पष्ट बुझ्न सकिन्छ वा मिसलिडिङ गर्दैछन् भन्न सकिन्छ। एनि हाउ सत्ता पाउँ भन्ने मात्र बुझाउनु निजी स्वार्थकालागि नेतृत्वको धुर्त्याँई हो भने आबद्ध स्वयंसेवकको बठ्याँई हुनसक्छ। संगठन र राजनीतिको नाममा समान सोच र प्रवृत्ति भएका मानिसहरूको संस्थागत समुह हो जसमा राष्ट्र हित नास्ती। न अन्न न फल भनेजस्तो, न विकास न समृद्धि, नेपालको कालिपोके राजनीति। राजनीतिलाई असामाजिकरण तर्फ साथै राजनीतिलाई गैरराजनीतिकरण तर्फ लाने पहिलो जिम्मेवारी तिनै भ्रष्ट नेता हुन् जो सामाजिक ज्योतिषहरूले पटक पटक प्रमाण देखाई सकेका छन्। भ्रष्ट नेताले राष्ट्र बिगार्यो कि समाजले नेतालाई भ्रष्ट बनायो भन्ने विषयको खोज गर्न जरुरी छ नेपाली समाजले। एक जना प्रधान सेवकले देश बिगार्यो भन्छन् अनि त्यही मान्छौं पनि तर त्यो एकजनाको के तागत देश बिगार्ने। समाजले ति सेवकलाई भ्रष्ट बनाएको त हैन भनेर आफ्नो शक्ति र क्षमताको आफैले दुरुपयोग गरेको त छैन भन्ने अध्ययन गर्न जरुरी छ। केपी ले देश बिगारेको कि देश(समाज)ले केपी लाई बिगारेको(भ्रष्ट)?