नातावाद र कृपावाद जस्तो अमानवीय र असामाजिक वाद कुनै कम्युनिष्ट मात्रको चरित्र हुँदै हैन। यो कथित तेस्रो विश्वका कमजोर मुलुकहरूको साझे र प्रमुख विशेषता हो। होईन भने के सत्तामा अाज सम्म रहेर पटक पटक सरकार संचालन गर्ने प्रमुख दलका प्रधान प्रतिनिधिले त्यसो नगरेको छ र! नैतिकताको अाधारमा कसैको नाम खुलाउन नसकेपनि यस्तो कदम देखि सायदै अछुतो होलान वहाँहरू मध्ये कोही।

खड्ग प्रशादहरूले नेपाली समाज र नेपाल बिगारेका हुन् कि नेपाली समाजले खड्ग प्रशादहरू बिगारिरहेका छन्? त्यो खड्ग प्रशादहरू हाम्रो सदस्य हुन्, हामी खड्ग प्रशादको सदस्य हैनौं। समाजले अाफ्नो गलती लुकाउन अरूलाई अारोप लगाएको स्पष्ट देखिन्छ जो अाफु पानी माथिको अोभानो बन्ने र हरूवाको छेरूवा दाउ कूचाल र कूनीति भन्दा अरू केही हैन। अझै पनि नेपाली समाजको गर्भमा यस्ता थुप्रै केपी भ्रूणहरू विकसित हुदैछ जो नैतिकता, ईमानदारीता, न्याया र समताको कर्ममा विश्वास राख्ने भन्दा उखान-टुक्का, चुट्किला र थुतुनो र अोठे जवाफमा गहिरो विश्वास राख्छन्।

यस्ता नातावाद-कृपावाद र भ्रष्टाचार जस्तो निच र घटिया कार्य वा घटना राजनीतिक द्वेष मात्र नभई मुख्य गरेर कमजोर मुलुकको समाजमा भएको असामाजिक रोगको खतरनाक संक्रमण पनि हो।