Monday, March 30, 2020

सिंहको टाउकोमा स्याल र गधाको पुच्छर

नेपालमा कम्युनिष्ट संघर्षको इतिहास हेर्दा  सिंहको टाउकोमा स्याल र गधाको पुच्छर जोडेको स्पष्ट देखिन्छ।

विश्व समाज बुझ्ने क्षमता राख्ने स्व. मदन भण्डारीको जनवादमा सामाजिक, व्यवहारीक र वैज्ञानिकता थियो।

असत्य, झुठ र ठग प्रवृत्ति एवं मनसायले मानसपटलमा क्षणिक भ्रम (सत्य र यथार्थ) पैदा गराउन सक्ने क्षमता राख्छ। जो कदापि दिगो हुन्न भन्ने ज्ञानमा पनि इन्द्रजालको जस्तो काला जादु गर्न सक्छ।

नेपालको मौलिक कला,भाषा, धर्म, संस्कार, संस्कृति, भूगोल, परिवेश, परिस्थिति एवं ऐतिहासिक पृष्ठभूमि अन्य भन्दा फरक भएकोले चिनको भौतिक, अार्थिक, सामाजिक तथा राजनैतिक विकास निति र योजना लागुहुन सक्दैन भन्ने गहिरो अध्ययन विगतको अौद्योगिकिकरण, अाधुनिकिकरण र विश्वव्यापीकरण सिद्धान्तले प्रमाणित गरिसकेको छ। वैदेशिक विकास योजना र नीति निर्माण भन्दा वैदेशिक वा चाईनिज इमानदारीता, तत्परता, अनुशासन र लगनशीलता भने सिक्न र स्विकार्न जरुरी छ।
माक्र्सवादको अादर्श प्रति सम्मान छ।

नेपालमा रहेको कम्युनिष्टको चिन्ता भन्दापनि त्यो विशुद्ध माक्र्सवादको शुद्धतामा सैद्धान्तिक, व्यवहारिक फोहोर मिलाउनेहरू संग केन्द्रित हो।
न वेद कसैको पेवा थियो न माक्र्सवाद कसैको पेवा हो।

नेपालमा कम्युनिष्ट संघर्षको इतिहास हेर्दा सिंह (माक्र्सवाद)को टाउकोमा स्याल र गधाको पुच्छर जोडेको स्पष्ट देखिन्छ।

नेपालमा अाफुलाई कम्युनिष्टको वा कम्युनिष्ट जस्तै परिचयमा स्थापित गराउन सफल व्यक्ति वा संस्थाको प्रमुख अालोचक अादरणीय गुरू प्राध्यापक चैतन्य मिश्र लगायत वहाँको विचारमा समर्थन गर्ने विद्वानहरू हुन्। मेरो पनि ऐक्यबद्धता।

अादिम समाज (Native Society) झै समतामूलक समाज निर्माण गर्न असम्भव छ। तर एक कलखण्डमा त्यस्तै नभएपनि फरक खालको मानव केन्द्रित समाजवादी समतामूलक समाज (Socialism Egalitarian Society) निर्माण गर्न र स्थापित गर्नकै लागि राजनीति गरिन्छ र गरिनुपर्छ।

No comments:

Post a Comment