गौ माँता हौ हाम्री तिमी, तिमी रंगमा सिम्रीक रानी ।
मुहार तिम्रो गुराँसझै, तिमी हिमालकी डाँफे रानी ।।
(यहाँ तिन त्रिलोक भन्नाले हिमाल, पहाड, तराई र चौध भुवन भन्नाले चौध अञ्चल बुझ्नु होला।)
तिन त्रिलोक चौध भुवनको, तिमी प्यास मेट्ने पानी ।
ताज तिम्रो सगरमाथा, तिमी जनककी छोरी सानी ।।
पापको हामी पराकाष्ट; तिमी दिन्छौ क्षमा जानी।
जे गर्दानी सहिदीन्छौ, तिमी अभय दानकी खानी।।
हामी घुम्ने मेचको अन्धो मान्छे, भनी वीर बुद्धू मानी।
क्षमस्व नेपालेश्वरी! पुजाम् चैव समर्पणम् नजानामी !!
१२:१० मध्यरात
२०७१/०४/२८ गते बुधबार

No comments:
Post a Comment